Κυριακή 13 Μαρτίου 2011
Ο λαχανόκηπος και ο πρωτάρης
ΟΙΚΙΑΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
ΑΓΡΟΤΙΚΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
ΕΤΗΣΙΟ ΚΑΙ ΜΗΝΙΑΙΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ ΛΑΧΑΝΙΚΩΝ
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
1. Θερμαινόμενο Θερμοκήπιο ή αποθήκη (Προετοιμασία φυταριών για ντομάτες, πιπεριές, μελιτζάνες, κολοκυθιές, αγγουριές, κρεμμύδια, καρπουζιές, πεπονιές, καρότα)
2. Έξω ( Αρακάς, )
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
1. Σκάψιμο
2. Θερμοκήπιο (Ντομάτες, Καρότα , Μαϊντανό)
3. Έξω (Πατάτες, Αρακάς όψιμος)
ΜΑΡΤΙΟΣ
1. Σκάψιμο
2. Έξω (Μαρούλια, Κρεμύδια)
3. Θερμοκήπιο (Ντομάτες, Αγγουριές)
4. Κλαδέματα
ΑΠΡΙΛΙΟΣ
1. Έξω (Καλαμπόκια, Μελιτζάνες, Πιπεριές, Κολοκυθιές, Ηλιόσπορο, Φασολάκια, Φράουλες)
2. Εσπεριδοειδή
ΜΑΙΟΣ
1. Έξω (Καλαμπόκια, Άσπρα Φασόλια, Καρπούζια, Πεπόνια, Φασολάκια, Κρεμμύδια, Βραστολάχανα, Κολοκυθιές, Αγγουριές, Μελιτζάνες , Πιπεριές, Μπάμιες )
ΙΟΥΝΙΟΣ (ΘΕΡΤΗΣ, ΘΕΡΙΣΤΗΣ)
ΙΟΥΛΙΟΣ (ΑΛΩΝΑΡΗΣ)
1. Έξω (Ντομάτες Β΄σπορά,
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ
1. Σκάψιμο
2. Έξω (Φασολάκια Β΄σπορά, Κολοκυθιές, Αγγουριές, Λάχανα άσπρα, Μπρόκολα, Κουνουπίδια
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ (ΤΡΥΓΗΤΗΣ)
1. Έξω (Λάχανα άσπρα, Μπρόκολα, Πράσσα
2. Εσπεριδοειδή
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ (ΑΙ-ΔΗΜΗΤΡΗΣ)
1. Θερμοκήπιο (Κρεμύδια, Σκόρδα, Μαιντανό)
2. Έξω (Αντίδια, Σέσκλα, Σπανάκι, Καρότα, Βραστολάχανα, Σαλάτες, Αρακάς πρώιμος, Κρεμμυδάκια
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ (ΣΠΑΡΤΟΣ)
Σιτηρά
Φυλλοβόλα δένδρα
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ (ΑΝΤΡΙΑΣ)
-
Επισημάνσεις
Απαιτείται το χώμα να εμπλουτίζεται με φυσική κοπριά (τουλάχιστον ενός έτους σφαγωμένης), να υπάρχουν εποχικά λουλούδια πέριξ του λαχανόκηπου, να ποτίζονται τα φυτά τακτικά, να βοτανίζονται τακτικά, να φυτεύονται τα φυτά σε αβρα(γ)ιές (υπερυψώματα αφράτου χώματος), να αφήνουμε 4-5 ρίζες φασολιών σε κάθε φωλιά, να καλαμώνουμε τα αναριχώμενα (πχ ντομάτες, φασόλια, αρακά κλπ) , να έχουμε καλή αποστράγγιση,
ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΦΥΤΩΝ ΑΠΟ ΕΝΤΟΜΑ ΚΛΠ ΖΩΥΦΙΑ, ΠΑΡΑΣΙΤΑ
(ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ)
ΣΑΛΙΓΚΑΡΙΑ
1ο.Γύρω από τα φυτά που θέλουμε να προστατέψουμε ρίχνουμε στάχτη σε γραμμή πάχους 5 εκατοστά
2ο. Γύρω από τα φυτά που θέλουμε να προστατέψουμε βάζουμε (πρόσωπο με το χώμα) κεσεδάκια γιαουρτιού ή ποτηράκια πλαστικά γεμάτα με μπύρα .
ΕΝΤΟΜΑ ΣΤΑ ΦΥΛΛΑ.
Ράντισμα με διάλυμα πράσινου σαπουνιού, καθαρού οινοπνεύματος (για 1 λίτρο νερό 30 γρ τριμένο πράσινο σαπούνι , 1 κουταλιά οινόπνευμα)
ΕΝΤΟΜΑ ΣΤΟ ΧΩΜΑ
1ο .Βάζουμε καπνό από τσιγάρα στο χώμα και ψεκάζουμε με νερό
2ο. Βάζουμε μουστάρδα σε σκόνη και ποτίζουμε απαλά
ΩΙΔΙΟ, ΜΑΥΡΗ ΚΗΛΙΔΩΣΗ ΣΤΑ ΦΥΤΑ
Ράντισμα με διάλυμα ΓΆΛΑΚΤΟΣ, 3 φορές (1 κάθε 5 ημέρες). (για 1 κιλό νερό, 100 γρ. γάλα)
ΣΚΟΥΛΙΚΙΑ ΣΤΟΥΣ ΚΑΡΠΟΥΣ Ή ΜΥΓΑ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ
1ο. Ράντισμα με διάλυμα ΣΚΌΡΔΟΥ-ΚΡΕΜΜΥΔΙΟΥ. 1 σκόρδο,1 κρεμμύδι στο μπλέντερ. Μετά τον πολτό τον βάζουμε σε 1 λίτρο ζεστό νερό για ένα βράδυ. Την άλλη μέρα ψεκάζουμε το φυτό.
2ο Το παραπάνω διάλυμα μπορούμε να το πασαλείψουμε στον κορμό των δένδρων.
ΑΓΡΙΟΧΟΡΤΑ
Ξύδι και ξινό (λεμόνι) σε 1 λίτρο νερό. Ψέκασμα πάνω στα αγριόχορτα το μεσημέρι με ήλιο.
ΠΟΝΤΙΚΙΑ ΚΛΠ (ΑΚΡΙΔΕΣ, ΣΑΛΑΜΙΔΙΑ,ΝΥΧΤΕΡΙΔΕΣ)
Ράντισμα με διάλυμα ΑΙΘΕΡΙΟΥ ΕΛΑΙΟΥ ΔΥΟΣΜΟΥ. Διαλύουμε σε 1 λίτρο νερό 5 κουταλιές αιθέριου έλαιου δυόσμου και ψεκάζουμε
ΚΛΕΑΡΧΟΣ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΥ
-----Αρχικό μήνυμα-----
Θέμα: ΟΔΙΚΗ ΔΙΑΣΥΝΔΕΣΗ ΔΥΟ ΠΕΔΙΝΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΩΝ
ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΤΟ ΕΤΟΣ 2011.
ΕΙΝΑΙ ΤΡΑΓΙΚΑ ΛΥΠΗΡΟ, ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΣΦΑΛΤΙΝΗ ΔΙΑΣΥΝΔΕΣΗ ΔΥΟ ΠΕΔΙΝΩΝ τοπικών κοινοτήτων ΤΟΥ πρώην ΔΗΜΟΥ ΑΜΒΡΑΚΙΚΟΥ ΝΟΜΟΥ ΑΡΤΑΣ. ΤΟΥ ΔΔ ΒΙΓΛΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΔ ΣΤΡΟΓΓΥΛΗΣ.. ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΤΑΒΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΑ ΔΔ ΣΤΟ ΑΛΛΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΝΥΣΕΙ ΜΙΑ ΑΠΟΣΤΑΣΗ 40ΚΜ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΜΕΣΩ ΝΟΜΟΥ ΠΡΕΒΕΖΗΣ .
ΕΝΩ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΔΙΑΝΥΟΝΤΑΣ ΜΙΑ ΑΠΟΣΤΑΣΗ 8-10ΚΜ ΝΑ ΜΕΤΑΒΕΙ ΑΝΕΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΑ ΔΔ ΣΤΟ ΑΛΛΟ, ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΑΡΤΑΣ.
ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΡΕΙΣ ΧΑΛΙΚΟΔΡΟΜΟΙ 8-10 ΚΜ (ΕΝΑΣ ΕΚ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΑΣΦΑΛΤΟΣΤΡΩΘΕΙ, ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΜΕ ΧΡΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΣΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΊΝΑΙ ΣΕ ΕΞΕΛΙΞΗ),
Ο ΕΝΑΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΠΛΑ ΣΤΗ ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑ ΡΟΔΙΑΣ ΚΑΙ ΘΑ ΕΔΙΝΕ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΡΟΔΙΑΣ, ΣΤΗ ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΑΙ-ΒΛΑΣΣΗ ΚΑΙ ΣΤΑ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΑ ΠΟΥΛΙΩΝ.
Ο ΑΛΛΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΙΣΩ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΕΔΙΝΕ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΑ ΣΠΗΛΑΙΑ ΠΟΥ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΑΣΝ ΣΠΗΛΑΙΟΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΒΡΗΚΑΝ 3 ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΜΕ ΣΤΑΛΑΚΤΙΤΕΣ-ΓΜΙΤΕΣ
Ο ΤΡΙΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟ ΠΙΟ ΠΕΡΑ ΚΑΙ ΘΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΣΕ ΠΛΗΘΩΡΑ ΑΓΡΟΤΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ (ΠΤΗΝΟΤΡΟΦΕΙΩΝ,ΒΟΥΣΤΑΣΙΩΝ, ΧΟΙΡΟΣΤΑΣΙΩΝ Κ.Α. ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ, ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΩΝ)
ΜΕ ΤΟΝ ΑΣΦΑΛΤΙΝΟ ΔΡΟΜΟ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ ΔΔ ΣΤΡΟΓΓΥΛΗΣ ΝΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΠΟΥ ΑΝΗΚΟΥΝ ΚΙ ΟΧΙ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΑΛΛΟΥ ΝΟΜΟΥ.
ΟΙ ΤΟΥΡΙΣΤΕΣ ΠΟΥ ΜΕΤΑΒΑΙΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΡΟΔΙΑΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΑΝΕΤΑ, ΜΕΣΩ ΔΔ ΒΙΓΛΑΣ, ΝΑ ΜΕΤΑΒΑΙΝΟΥΝ ΣΤΟ ΔΔ ΚΟΡΩΝΗΣΙΑΣ ΕΠΙΝΕΙΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΡΤΑΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΣΙΟ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ.
Δευτέρα 7 Μαρτίου 2011
Καθαρά Δευτέρα 7-3-2011 Πέταγμα του Χαρταετού
Τό πέταγμα του Χαρταετού
Η περιοχή μας από ψηλά. Βλέπουμε την εξαίσια περιοχή μας από ψηλά. Πρόκειται για μέρος του Αμβρακικού Κόλπου με τις λιμνοθάλασσες στα όρια του νέου διευρυμένου Δήμου Αρταίων. Διακρίνονται:
1. Αμβρακικός Κόλπος και λιμνοθάλασσες
2. Κορωνησία (κατοικημένο νησάκι)με τα διπλανά νησάκια και τις αντίστοιχες οδικές προσβάσεις
3. Η Σαλαώρα (ο ενδιάμεσος λόφος), με το αντίστοιχο λιμάνι
4. Το Μαυροβούνιο (το βουνό δεξιά από τη Σαλαώρα), στους πρόποδες του οποίου είναι χτισμένη η Βίγλα (διακρίνονται άσπρα χτίσματα). Στο Μαυροβούνιο υπάρχουν τα σπήλαια με τους σταλαγμίτες, η σπηλιά του Αγίου Βλασίου, το μοναστήρι της Παναγίας Ροδιάς, ο Άγιος Νικόλαος
5. Στην λιμνοθάλασσα Αι-Γιωργιού κατασκευάστηκαν δύο παρατηρητήρια πουλιών.
6. Οι οδικές προσβάσεις μέσα στα νερά του Αμβρακικού. Καταπληκτικές και πανέμορφες διαδρομές. Το χειμώνα τα νερά φτάνουν και χτυπούν στο οδόστρωμα.
Τρίτη 1 Μαρτίου 2011
Εκδηλώσεις, όλοι στη Βίγλα Άρτας
Αποκριάτικες εκδηλώσεις [1.3.11]
Από το Δήμο Αρταίων ανακοινώνεται ότι κατά την περίοδο των Αποκριών στα όρια του διευρυμένου Δήμου θα λάβουν χώρα οι κάτωθι εκδηλώσεις. Την Τετάρτη 2 Μαρτίου το καθιερωμένο Καρναβάλι Γυναικών. Την Κυριακή 6 Μαρτίου οι εξής εκδηλώσεις: 1. Γαϊτανάκι στο Δ.Δ. Κωστακιών σε συνεργασία με το Σύλλογο Πνευματικού Κέντρου Κωστακιών. 2. Στις Εργατικές Κατοικίες Άρτας σε συνεργασία με τον Πολιτιστικό Σύλλογο. 3. Στη Δαφνωτή, σε συνεργασία με τον Πολιτιστικό Σύλλογο Δαφνωτής. 4. Στην Ανέζα σε συνεργασία με τον Σύλλογο Γυναικών και τον Μορφωτικό Σύλλογο Ανέζας.
Την Καθαρά Δευτέρα εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν στις εξής περιοχές:
1. Άρτα, Δημοτικός Παιδότοπος
2. Φιλοθέη, αύλειος χώρος ΕΠΑΣ
3. Μύτικα, σε συνεργασία με τον Πολιτιστικό Σύλλογο Μύτικα
4. Κορωνησία
5. Αμμότοπος, σε συνεργασία με τον Πολιτιστικό Οργανισμό «Η Κιάφα»
6. Βίγλα, σε συνεργασία με τον Πολιτιστικό Σύλλογο Βίγλας «Η Ροδιά»
Από το Δήμο Αρταίων ανακοινώνεται ότι κατά την περίοδο των Αποκριών στα όρια του διευρυμένου Δήμου θα λάβουν χώρα οι κάτωθι εκδηλώσεις. Την Τετάρτη 2 Μαρτίου το καθιερωμένο Καρναβάλι Γυναικών. Την Κυριακή 6 Μαρτίου οι εξής εκδηλώσεις: 1. Γαϊτανάκι στο Δ.Δ. Κωστακιών σε συνεργασία με το Σύλλογο Πνευματικού Κέντρου Κωστακιών. 2. Στις Εργατικές Κατοικίες Άρτας σε συνεργασία με τον Πολιτιστικό Σύλλογο. 3. Στη Δαφνωτή, σε συνεργασία με τον Πολιτιστικό Σύλλογο Δαφνωτής. 4. Στην Ανέζα σε συνεργασία με τον Σύλλογο Γυναικών και τον Μορφωτικό Σύλλογο Ανέζας.
Την Καθαρά Δευτέρα εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν στις εξής περιοχές:
1. Άρτα, Δημοτικός Παιδότοπος
2. Φιλοθέη, αύλειος χώρος ΕΠΑΣ
3. Μύτικα, σε συνεργασία με τον Πολιτιστικό Σύλλογο Μύτικα
4. Κορωνησία
5. Αμμότοπος, σε συνεργασία με τον Πολιτιστικό Οργανισμό «Η Κιάφα»
6. Βίγλα, σε συνεργασία με τον Πολιτιστικό Σύλλογο Βίγλας «Η Ροδιά»
Δευτέρα 28 Φεβρουαρίου 2011
Ποιήματα (Μαρία Ευστρατίου)
1ο
Η αγάπη είναι λουλούδι
που ανθίζει στην καρδιά κάθε ανθρώπου.
Είναι λουλούδι που ανθίζει όπου θες
στα πουλιά, στα ζώα παντού.
Όποιος καλή καρδιά δεν έχει
δεν έχει αγάπη ούτε ζωή,
γιατί είναι προτιμότερο να έχουμε αγάπη κι ειρήνη
παρά όλα τα αγαθά του κόσμου!
2ο
Η αγάπη ανθίζει παντού
στην καρδιά κάθε γλυκού μωρού,
κι όταν αυτό θα μεγαλώσει
θα αποφασίσει αν θα την ακολουθήσει ή όχι.
Κι αν ακολουθήσει την αγάπη,
όλα γι΄ αυτό θα παν΄ καλά.
Αν όχι, τότε θα γίνει κακός
κι αυτός θα κάτσει μοναχός.
Δεν θα τον θέλουν πια για φίλο
γιατί δεν θά ΄χει αγάπη στην καρδιά.
Γι΄ αυτό η αγάπη είναι πολύτιμη
και πρέπει να υπάρχει πάντα στην καρδιά
Στιχοθέτης:Μαρία Ευστρατίου, ετών 10.
Η αγάπη είναι λουλούδι
που ανθίζει στην καρδιά κάθε ανθρώπου.
Είναι λουλούδι που ανθίζει όπου θες
στα πουλιά, στα ζώα παντού.
Όποιος καλή καρδιά δεν έχει
δεν έχει αγάπη ούτε ζωή,
γιατί είναι προτιμότερο να έχουμε αγάπη κι ειρήνη
παρά όλα τα αγαθά του κόσμου!
2ο
Η αγάπη ανθίζει παντού
στην καρδιά κάθε γλυκού μωρού,
κι όταν αυτό θα μεγαλώσει
θα αποφασίσει αν θα την ακολουθήσει ή όχι.
Κι αν ακολουθήσει την αγάπη,
όλα γι΄ αυτό θα παν΄ καλά.
Αν όχι, τότε θα γίνει κακός
κι αυτός θα κάτσει μοναχός.
Δεν θα τον θέλουν πια για φίλο
γιατί δεν θά ΄χει αγάπη στην καρδιά.
Γι΄ αυτό η αγάπη είναι πολύτιμη
και πρέπει να υπάρχει πάντα στην καρδιά
Στιχοθέτης:Μαρία Ευστρατίου, ετών 10.
Καθαρά Δευτέρα
Κάθε χρόνο λαμβάνουν χώρα εκδηλώσεις στη Βίγλα Άρτας, στην κεντρική πλατεία του χωριού.
Κάθε χρόνο την Καθαρά Δευτέρα, το παραδοσιακό γαϊτανάκι, η παραδοσιακή φασολάδα στο καζάνι και βράσιμο στα ξύλα, τα νηστίσιμα, η μουσική, το κρασί, το κέφι,οι χαρταετοί, το γλέντι παρουσία ντόπιων και ξένων και τα τμήματα του συλλόγου ΄΄η Ροδιά΄΄ να πρωτοστατούν.
Η κρίση θέλει καλοπέραση.....
Όλοι στη Βίγλα Άρτας.
Κάθε χρόνο την Καθαρά Δευτέρα, το παραδοσιακό γαϊτανάκι, η παραδοσιακή φασολάδα στο καζάνι και βράσιμο στα ξύλα, τα νηστίσιμα, η μουσική, το κρασί, το κέφι,οι χαρταετοί, το γλέντι παρουσία ντόπιων και ξένων και τα τμήματα του συλλόγου ΄΄η Ροδιά΄΄ να πρωτοστατούν.
Η κρίση θέλει καλοπέραση.....
Όλοι στη Βίγλα Άρτας.
Κυριακή 27 Φεβρουαρίου 2011
Οι χαρταετοί των παιδικών μας χρόνων... (Βίγλα Άρτας).
Χαρταετοί των παιδικών μας χρόνων…
Πως και πως περιμέναμε σαν ήμασταν παιδιά τούτες τις μέρες της αποκριάς. Όλες αυτές οι μέρες ήταν για μας μέρες ξεγνοιασιάς, μέρες χαράς, μέρες κεφιού και παιχνιδιού. Και το παιχνίδι ποιο άλλο, από τον χαρταετό.
Ξεκινούσαμε τις μέρες αυτές την κατασκευή του. Πρώτες ύλες για την εξ ημών κατασκευή του, αποτελούσαν τα παρακάτω:
1. ένα γερό καλάμι μήκους περίπου 1μ. , καθαρισμένο καλά και χωρισμένο στα τέσσερα
2. ένα κουβάρι νάυλον σκοινί μήκους 250 μ.
3. εφημερίδες ή στην καλύτερη περίπτωση λαδόκολλες
4. μισό κιλό αλεύρι
5. ένα ψαλίδι
6. ένα βάζο
Οι αυλές των σπιτιών της Βίγλας μετατρέπονταν σε μικρά εργοτάξια.
Αρχικά παίρναμε τα καθαρισμένα και χωρισμένα στα τέσσερα, καλάμια. Φτιάχναμε εγκοπές στις άκρες τους και δέναμε χιαστί τα δύο. Στη συνέχεια τοποθετούσαμε κι ένα τρίτο καλάμι στη μέση σε οριζόντια θέση. Τα τρία καλάμια τα δέναμε σφιχτά στο κέντρο του χιαστί.
Κατόπιν δέναμε ένα κομμάτι σχοινί στην άκρη του καλαμιού κι από εγκοπή σε εγκοπή φτιάχναμε τον σκελετό του χαρταετού.
Ανακατεύαμε αλεύρι με λίγο νερό και φτιάχναμε την αλευρόκολλα. Με τ ην αλευρόκολλα κολλάγαμε τις εφημερίδες ή τις λαδόκολλες ώστε να φτιάξουμε σε μήκος και σε πλάτος μια μεγάλη χάρτινη επιφάνεια που να χωράει άνετα το άνοιγμα του σκελετού του χαρταετού. Πάνω σε αυτή την χάρτινη επιφάνεια εναποθέταμε τον σκελετό.
Με το ψαλίδι κόβαμε την χάρτινη επιφάνεια με αέρα τριών πόντων στο σχήμα του σκελετού. Βάζαμε αλευρόκολλα με ένα μικρό καλάμι κατά μήκος της περιφέρειας του σκελετού και στο σχοινί του σκελετού. Διπλώναμε το χαρτί στις άκρες του σκελετού και το κολλούσαμε περικλείοντας το σκοινί. Η πρώτη φάση του χαρταετού είχε ολοκληρωθεί. Αφού αφήναμε να στεγνώσει η αλευρόκολλα, με το ψαλίδι κόβαμε λωρίδες εφημερίδας μήκους 25 εκατοστών και πλάτους 2 εκατοστών για να ετοιμάσουμε την ουρά του χαρταετού. Προσδέναμε σε ένα μακρύ σκοινί τις χάρτινες λωρίδες και σε απόσταση μιας πιθαμής την μία από την άλλη. Η ουρά που φτιάχναμε ήταν περίπου πάνω από 4 μέτρα..
Εν τω μεταξύ στέγνωνε η αλευρόκολλα στο χαρτί και προχωρούσαμε στην κατασκευή για τα ΄΄ζύγια΄΄ της ουράς και του σκοινιού του χαρταετού.
Κάθε σκοινί από τα ζύγια το κάναμε ίσο με την απόστασή από το κέντρο του χαρταετού έως την άκρη του (μισό καλάμι ή ακτίνα). Αν είχαμε πολύχρωμα χαρτιά στολίζαμε και το χάρτινο πλαίσιο του χαρταετού, ενώ στο κέντρο από όπου προσδενόταν η άκρη από το σκοινί για το πάνω ζύγι βάζαμε με αλευρόκολλα ένα μικρό στρογγυλό ή τετράγωνο (4 εκ. χ 4 εκ.) κομμάτι χαρτιού για ενίσχυση του κέντρου ώστε να μην σχίζεται εύκολα.
Στα ζύγια δέναμε από τη μία το κουβάρι με το σκοινί και από την άλλη την ουρά. Ο χαρταετός ήταν πλέον έτοιμος για να πετάξει και μαζί του κι εμείς και τα παιδικά μας όνειρα .
Μας είχε πάρει απόγευμα κι ήμασταν κουρασμένοι. Πολύ νωρίς ο ύπνος ασφαλούσε γρήγορα τα μάτια μας και ονειρευόμασταν το πέταγμα του χαρταετού. Η αυριανή πρώτη μέρα, συνήθως Σάββατο, ήταν όλη δικιά μας. Τόπος συνάντησης το υδραγωγείο στο βουνό. Εκεί είχε μια αρκετή μεγάλη άπλα, δεν εμπόδιζε κανένα καλώδιο της ΔΕΗ και είχαμε μια απέραντη έκταση μέχρι τις λιμνοθάλασσες και τις απέναντι ακτές τις Πρέβεζας για να πετάξουν οι χαρταετοί. Επίσης από εκεί θαμάζαμε την απεραντοσύνη του Αμβρακικού Κόλπου και της πεδιάδας. Τα απογεύματα ήταν πάντοτε μαγικά με τα πορτοκαλόχρυσα ηλιοβασιλέματα .
Απαραίτητη προϋπόθεση για να πετάξουν οι χαρταετοί ήταν να επικρατεί ασθενές αεράκι. Το βουνό αντηχούσε από τις παιδικές φωνές μας. Κάθε ομάδα των 2-3 παιδιών είχε και τους ανάλογους χαρταετούς. Ο ένας κρατούσε ΄΄κεφάλι΄΄ κι ο άλλος την άκρη του κουβαριού. Με το 1-2-3 άφηνε ο ένας το χαρταετό και ο άλλος τραβούσε για να πάρει ύψος. Σε δευτερόλεπτα και με τη βοήθεια του αέρα ο χαρταετός ήταν στον ουρανό. Η χαρά μας απερίγραπτη. Τώρα άρχιζε ένας αγώνας για το ποιος χαρταετός θα πάει ψηλότερα και όσο το δυνατόν κοντά στα νερά των λιμνοθαλασσών και του Αμβρακικού . Τα κουβάρια ξετυλίγονταν το ένα μετά το άλλο. Ο αέρας χτυπούσε στο νάυλον παραμάλι και σφύριζε. Δεν ήταν λίγες οι φορές που όταν δυνάμωνε ο αέρας μας έκοβε τα χέρια το σκοινί. Γι αυτό είχαμε πάντοτε ένα κομμάτι ξύλο για να κρατάμε τον χαρταετό. Αρκετές φορές το σκοινί δεν άντεχε την δύναμη του αέρα και κοβόταν. Και τότε ξεκινούσε η Οδύσσεια για την εύρεση του Χαρταετού στους καλαμιώνες του Αμβρακικού και των λιμνοθαλασσών. Ήταν ζήτημα τιμής να βρεθεί ο χαρταετός. Γιατί ήταν ο καλύτερος αφού έφτασε ψηλά.
Άλλες πάλι φορές στέλναμε σημειώματα στους χαρταετούς. ΄΄Τηλεγραφήματα΄΄ τα ονομάζαμε. Σε ένα κομμάτι χαρτί γράφαμε διάφορα, το τρυπούσαμε στο κέντρο και από εκεί περνούσαμε το σκοινί που κρατούσαμε τον χαρταετό. Σιγά σιγά το αεράκι έσπρωχνε το τηλεγράφημα και το έφτανε ψηλά στον χαρταετό.
Σχεδόν όλα αυτά τα απογεύματα από την επόμενη της Τσικνοπέμπτης και μέχρι την επόμενη της Καθαράς Δευτέρας μαζευόμασταν στο βουνό.
Καθόμασταν στο υδραγωγείο και στον γύρω περιβάλλοντα χώρο με τις ώρες. Πειράγματα, φωνές, και σμήνος χαρταετών στο βουνό μας. Καθαρός αέρας, παιχνίδια ανάμεσα στα σπουρδέκλια και τις ασφάκες. Ανεβοκατέβασμα και τσουλήθρα στο λοφάκι με τις ψιλοκομμένες από τα φουρνέλα πέτρες που τις είχαν βάλει δίπλα σωρό, από το άνοιγμα που έκαναν οι μηχανικοί για το υδραγωγείο στα σπλάχνα του βουνού. Ανεβοκατέβασμα στο παλιό σκολιό και στους γκρεμούς του βουνού σαν τα αγριοκάτσικα. Δεν μας έπιανε τίποτα. Ούτε κρύο, ούτε κούραση, ούτε φόβος.
Όταν ο αέρας ήταν ιδιαίτερα δυνατός στο υδραγωγείο στο βουνό, ήταν αδύνατο να κρατηθούν οι χαρταετοί από εκεί. Μας έκοβε τα χέρια το σκοινί ή κοβόταν. Τότε κατεβαίναμε χαμηλά στην ΄΄λάκα΄΄ ακριβώς δίπλα στα νερά των λιμνοθαλασσών, εκεί όπου είχαμε μια αρκετά μεγάλη αλάνα που μας χρησίμευε για γήπεδο ποδοσφαίρου. Από εκεί σβήναμε την δίψα μας για το πέταγμα των χαρταετών μας.
Άλλες πάλι φορές δέναμε τα σκοινιά των χαρταετών σε γερές ασφάκες. Έχοντας για λίγο ελευθερωθεί παλεύαμε ή ανοίγαμε μονοπάτια ανάμεσα στα δάση των φραγκοσυκιών. Εκεί επίσης ψάχναμε και για άγρια κυκλάμινα, που ήταν τώρα η εποχή τους.
Ανέμελα χρόνια, όμορφα χρόνια, τα παιδικά χρόνια. Χρόνια που τα παιχνίδια μας τα χορταίναμε κι ας μην ήταν ακριβά και φανταχτερά. Χρόνια που ήμασταν έξω στο ύπαιθρο κι όχι κλεισμένα μέσα στο σπίτι κι εγκλωβισμένα μπροστά σε μια τηλεόραση, σε ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι ή ένα ηλεκτρονικό υπολογιστή. Χρόνια που ήμασταν σε επαφή με τη φύση, με το περιβάλλον και τις ομορφιές του.
Άραγε θα το αγαπήσουν τα σημερινά παιδιά, που εμείς οι μεγάλοι τα απoμακρύνουμε ολοένα και περισσότερο με τις επιλογές μας;
Ας αναλάβουμε τις ευθύνες.
Κλέαρχος Ν. Ευστρατίου
Άλλα έθιμα του χωριού:
Το αποκριάτικο ντύσιμο-τα καρναβάλια από σπίτι σε σπίτι,
Ο χάσκος,
Το γαϊτανάκι,
Η φασολάδα και τα νηστίσιμα της Καθαράς Δευτέρας.
Πως και πως περιμέναμε σαν ήμασταν παιδιά τούτες τις μέρες της αποκριάς. Όλες αυτές οι μέρες ήταν για μας μέρες ξεγνοιασιάς, μέρες χαράς, μέρες κεφιού και παιχνιδιού. Και το παιχνίδι ποιο άλλο, από τον χαρταετό.
Ξεκινούσαμε τις μέρες αυτές την κατασκευή του. Πρώτες ύλες για την εξ ημών κατασκευή του, αποτελούσαν τα παρακάτω:
1. ένα γερό καλάμι μήκους περίπου 1μ. , καθαρισμένο καλά και χωρισμένο στα τέσσερα
2. ένα κουβάρι νάυλον σκοινί μήκους 250 μ.
3. εφημερίδες ή στην καλύτερη περίπτωση λαδόκολλες
4. μισό κιλό αλεύρι
5. ένα ψαλίδι
6. ένα βάζο
Οι αυλές των σπιτιών της Βίγλας μετατρέπονταν σε μικρά εργοτάξια.
Αρχικά παίρναμε τα καθαρισμένα και χωρισμένα στα τέσσερα, καλάμια. Φτιάχναμε εγκοπές στις άκρες τους και δέναμε χιαστί τα δύο. Στη συνέχεια τοποθετούσαμε κι ένα τρίτο καλάμι στη μέση σε οριζόντια θέση. Τα τρία καλάμια τα δέναμε σφιχτά στο κέντρο του χιαστί.
Κατόπιν δέναμε ένα κομμάτι σχοινί στην άκρη του καλαμιού κι από εγκοπή σε εγκοπή φτιάχναμε τον σκελετό του χαρταετού.
Ανακατεύαμε αλεύρι με λίγο νερό και φτιάχναμε την αλευρόκολλα. Με τ ην αλευρόκολλα κολλάγαμε τις εφημερίδες ή τις λαδόκολλες ώστε να φτιάξουμε σε μήκος και σε πλάτος μια μεγάλη χάρτινη επιφάνεια που να χωράει άνετα το άνοιγμα του σκελετού του χαρταετού. Πάνω σε αυτή την χάρτινη επιφάνεια εναποθέταμε τον σκελετό.
Με το ψαλίδι κόβαμε την χάρτινη επιφάνεια με αέρα τριών πόντων στο σχήμα του σκελετού. Βάζαμε αλευρόκολλα με ένα μικρό καλάμι κατά μήκος της περιφέρειας του σκελετού και στο σχοινί του σκελετού. Διπλώναμε το χαρτί στις άκρες του σκελετού και το κολλούσαμε περικλείοντας το σκοινί. Η πρώτη φάση του χαρταετού είχε ολοκληρωθεί. Αφού αφήναμε να στεγνώσει η αλευρόκολλα, με το ψαλίδι κόβαμε λωρίδες εφημερίδας μήκους 25 εκατοστών και πλάτους 2 εκατοστών για να ετοιμάσουμε την ουρά του χαρταετού. Προσδέναμε σε ένα μακρύ σκοινί τις χάρτινες λωρίδες και σε απόσταση μιας πιθαμής την μία από την άλλη. Η ουρά που φτιάχναμε ήταν περίπου πάνω από 4 μέτρα..
Εν τω μεταξύ στέγνωνε η αλευρόκολλα στο χαρτί και προχωρούσαμε στην κατασκευή για τα ΄΄ζύγια΄΄ της ουράς και του σκοινιού του χαρταετού.
Κάθε σκοινί από τα ζύγια το κάναμε ίσο με την απόστασή από το κέντρο του χαρταετού έως την άκρη του (μισό καλάμι ή ακτίνα). Αν είχαμε πολύχρωμα χαρτιά στολίζαμε και το χάρτινο πλαίσιο του χαρταετού, ενώ στο κέντρο από όπου προσδενόταν η άκρη από το σκοινί για το πάνω ζύγι βάζαμε με αλευρόκολλα ένα μικρό στρογγυλό ή τετράγωνο (4 εκ. χ 4 εκ.) κομμάτι χαρτιού για ενίσχυση του κέντρου ώστε να μην σχίζεται εύκολα.
Στα ζύγια δέναμε από τη μία το κουβάρι με το σκοινί και από την άλλη την ουρά. Ο χαρταετός ήταν πλέον έτοιμος για να πετάξει και μαζί του κι εμείς και τα παιδικά μας όνειρα .
Μας είχε πάρει απόγευμα κι ήμασταν κουρασμένοι. Πολύ νωρίς ο ύπνος ασφαλούσε γρήγορα τα μάτια μας και ονειρευόμασταν το πέταγμα του χαρταετού. Η αυριανή πρώτη μέρα, συνήθως Σάββατο, ήταν όλη δικιά μας. Τόπος συνάντησης το υδραγωγείο στο βουνό. Εκεί είχε μια αρκετή μεγάλη άπλα, δεν εμπόδιζε κανένα καλώδιο της ΔΕΗ και είχαμε μια απέραντη έκταση μέχρι τις λιμνοθάλασσες και τις απέναντι ακτές τις Πρέβεζας για να πετάξουν οι χαρταετοί. Επίσης από εκεί θαμάζαμε την απεραντοσύνη του Αμβρακικού Κόλπου και της πεδιάδας. Τα απογεύματα ήταν πάντοτε μαγικά με τα πορτοκαλόχρυσα ηλιοβασιλέματα .
Απαραίτητη προϋπόθεση για να πετάξουν οι χαρταετοί ήταν να επικρατεί ασθενές αεράκι. Το βουνό αντηχούσε από τις παιδικές φωνές μας. Κάθε ομάδα των 2-3 παιδιών είχε και τους ανάλογους χαρταετούς. Ο ένας κρατούσε ΄΄κεφάλι΄΄ κι ο άλλος την άκρη του κουβαριού. Με το 1-2-3 άφηνε ο ένας το χαρταετό και ο άλλος τραβούσε για να πάρει ύψος. Σε δευτερόλεπτα και με τη βοήθεια του αέρα ο χαρταετός ήταν στον ουρανό. Η χαρά μας απερίγραπτη. Τώρα άρχιζε ένας αγώνας για το ποιος χαρταετός θα πάει ψηλότερα και όσο το δυνατόν κοντά στα νερά των λιμνοθαλασσών και του Αμβρακικού . Τα κουβάρια ξετυλίγονταν το ένα μετά το άλλο. Ο αέρας χτυπούσε στο νάυλον παραμάλι και σφύριζε. Δεν ήταν λίγες οι φορές που όταν δυνάμωνε ο αέρας μας έκοβε τα χέρια το σκοινί. Γι αυτό είχαμε πάντοτε ένα κομμάτι ξύλο για να κρατάμε τον χαρταετό. Αρκετές φορές το σκοινί δεν άντεχε την δύναμη του αέρα και κοβόταν. Και τότε ξεκινούσε η Οδύσσεια για την εύρεση του Χαρταετού στους καλαμιώνες του Αμβρακικού και των λιμνοθαλασσών. Ήταν ζήτημα τιμής να βρεθεί ο χαρταετός. Γιατί ήταν ο καλύτερος αφού έφτασε ψηλά.
Άλλες πάλι φορές στέλναμε σημειώματα στους χαρταετούς. ΄΄Τηλεγραφήματα΄΄ τα ονομάζαμε. Σε ένα κομμάτι χαρτί γράφαμε διάφορα, το τρυπούσαμε στο κέντρο και από εκεί περνούσαμε το σκοινί που κρατούσαμε τον χαρταετό. Σιγά σιγά το αεράκι έσπρωχνε το τηλεγράφημα και το έφτανε ψηλά στον χαρταετό.
Σχεδόν όλα αυτά τα απογεύματα από την επόμενη της Τσικνοπέμπτης και μέχρι την επόμενη της Καθαράς Δευτέρας μαζευόμασταν στο βουνό.
Καθόμασταν στο υδραγωγείο και στον γύρω περιβάλλοντα χώρο με τις ώρες. Πειράγματα, φωνές, και σμήνος χαρταετών στο βουνό μας. Καθαρός αέρας, παιχνίδια ανάμεσα στα σπουρδέκλια και τις ασφάκες. Ανεβοκατέβασμα και τσουλήθρα στο λοφάκι με τις ψιλοκομμένες από τα φουρνέλα πέτρες που τις είχαν βάλει δίπλα σωρό, από το άνοιγμα που έκαναν οι μηχανικοί για το υδραγωγείο στα σπλάχνα του βουνού. Ανεβοκατέβασμα στο παλιό σκολιό και στους γκρεμούς του βουνού σαν τα αγριοκάτσικα. Δεν μας έπιανε τίποτα. Ούτε κρύο, ούτε κούραση, ούτε φόβος.
Όταν ο αέρας ήταν ιδιαίτερα δυνατός στο υδραγωγείο στο βουνό, ήταν αδύνατο να κρατηθούν οι χαρταετοί από εκεί. Μας έκοβε τα χέρια το σκοινί ή κοβόταν. Τότε κατεβαίναμε χαμηλά στην ΄΄λάκα΄΄ ακριβώς δίπλα στα νερά των λιμνοθαλασσών, εκεί όπου είχαμε μια αρκετά μεγάλη αλάνα που μας χρησίμευε για γήπεδο ποδοσφαίρου. Από εκεί σβήναμε την δίψα μας για το πέταγμα των χαρταετών μας.
Άλλες πάλι φορές δέναμε τα σκοινιά των χαρταετών σε γερές ασφάκες. Έχοντας για λίγο ελευθερωθεί παλεύαμε ή ανοίγαμε μονοπάτια ανάμεσα στα δάση των φραγκοσυκιών. Εκεί επίσης ψάχναμε και για άγρια κυκλάμινα, που ήταν τώρα η εποχή τους.
Ανέμελα χρόνια, όμορφα χρόνια, τα παιδικά χρόνια. Χρόνια που τα παιχνίδια μας τα χορταίναμε κι ας μην ήταν ακριβά και φανταχτερά. Χρόνια που ήμασταν έξω στο ύπαιθρο κι όχι κλεισμένα μέσα στο σπίτι κι εγκλωβισμένα μπροστά σε μια τηλεόραση, σε ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι ή ένα ηλεκτρονικό υπολογιστή. Χρόνια που ήμασταν σε επαφή με τη φύση, με το περιβάλλον και τις ομορφιές του.
Άραγε θα το αγαπήσουν τα σημερινά παιδιά, που εμείς οι μεγάλοι τα απoμακρύνουμε ολοένα και περισσότερο με τις επιλογές μας;
Ας αναλάβουμε τις ευθύνες.
Κλέαρχος Ν. Ευστρατίου
Άλλα έθιμα του χωριού:
Το αποκριάτικο ντύσιμο-τα καρναβάλια από σπίτι σε σπίτι,
Ο χάσκος,
Το γαϊτανάκι,
Η φασολάδα και τα νηστίσιμα της Καθαράς Δευτέρας.
Κυριακή 6 Φεβρουαρίου 2011
Εκπολιτιστικός και Μορφωτικός σύλλογος Βίγλας ΄΄η Ροδιά΄΄ (δήμος Αρταίων)
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ
Ο Μορφωτικός και Εκπολιτιστικός σύλλογος Βίγλας ΄΄η Ροδιά΄΄ (νομού Άρτας-Δήμος Άρτας) συμμετείχε και φέτος στην πίττα του Ηπειρώτη την Κυριακή 06 Φεβ 2011 στο στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.
Πήρε μέρος στην Ενότητα Β ΄΄Η ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ ΦΥΣΗ ΣΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ΄΄ και χόρεψε 4 παραδοσιακούς Ηπειρώτικους χορούς με τα παρακάτω τραγούδια:
1. Κοντούλα λεμονιά
2. Πήγαινε το δρόμο – δρόμο
3. Παλαμάκια
4. Μανουσάκια
Χοροδιδάσκαλος: Νάκα Μαρία
Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στα παιδιά του χορευτικού τμήματος των παραδοσιακών Ηπειρώτικων χορών του συλλόγου, στην χοροδιδάσκαλο, στο Διοικητικό συμβούλιο και στους γονείς που συμμετέχουν ενεργά στις δραστηριότητες του συλλόγου.
Επισυνάπτονται φωτογραφίες
Ο σύλλογος με έτος ίδρυσης το 1982 έχει ενεργή συμμετοχή σε πλήθος δραστηριοτήτων. Ενδεικτικά ημερολογιακά: Κοπή βασιλόπιτας, Πίτα του Ηπειρώτη Κούλουμα-γαϊτανάκι, συνεστιάσεις γυναικών, συμμετοχή χορευτικού σε εκδηλώσεις άλλων συλλόγων, πολιτιστικές-θρησκευτικές εκδρομές, ετήσια χορευτική εκδήλωση-παραδοσιακό πανηγύρι, ενεργή συμμετοχή σε θεατρικά-καλλιτεχνικά δρώμενα κλπ.
Ευχαριστούμε
Ο Μορφωτικός και Εκπολιτιστικός σύλλογος Βίγλας ΄΄η Ροδιά΄΄ (νομού Άρτας-Δήμος Άρτας) συμμετείχε και φέτος στην πίττα του Ηπειρώτη την Κυριακή 06 Φεβ 2011 στο στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.
Πήρε μέρος στην Ενότητα Β ΄΄Η ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ ΦΥΣΗ ΣΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ΄΄ και χόρεψε 4 παραδοσιακούς Ηπειρώτικους χορούς με τα παρακάτω τραγούδια:
1. Κοντούλα λεμονιά
2. Πήγαινε το δρόμο – δρόμο
3. Παλαμάκια
4. Μανουσάκια
Χοροδιδάσκαλος: Νάκα Μαρία
Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στα παιδιά του χορευτικού τμήματος των παραδοσιακών Ηπειρώτικων χορών του συλλόγου, στην χοροδιδάσκαλο, στο Διοικητικό συμβούλιο και στους γονείς που συμμετέχουν ενεργά στις δραστηριότητες του συλλόγου.
Επισυνάπτονται φωτογραφίες
Ο σύλλογος με έτος ίδρυσης το 1982 έχει ενεργή συμμετοχή σε πλήθος δραστηριοτήτων. Ενδεικτικά ημερολογιακά: Κοπή βασιλόπιτας, Πίτα του Ηπειρώτη Κούλουμα-γαϊτανάκι, συνεστιάσεις γυναικών, συμμετοχή χορευτικού σε εκδηλώσεις άλλων συλλόγων, πολιτιστικές-θρησκευτικές εκδρομές, ετήσια χορευτική εκδήλωση-παραδοσιακό πανηγύρι, ενεργή συμμετοχή σε θεατρικά-καλλιτεχνικά δρώμενα κλπ.
Ευχαριστούμε
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)






