ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΜΒΡΑΚΙΚΟΥ

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΤΟΥ
ΔΗΜΟΥ ΑΜΒΡΑΚΙΚΟΥ

Ο Δήμος Αμβρακικού έχει άρρηκτα συνδεδεμένο το όνομά του με τον μεγαλύτερο ΄΄κλειστό΄΄ κόλπο της Ελλάδας και τον μεγαλύτερο υγροβιότοπο της Ευρώπης.
Πέρα απ΄αυτό όμως , ο Δήμος Αμβρακικού έχει πολλά, όμορφα, αξιόλογα θρησκευτικά προσκυνήματα κι αξιοθέατα. Οι λάτρεις του θρησκευτικού τουρισμού και οι προσκυνητές, θα εντυπωσιαστούν ενώ θα δουν χώρους της ορθόδοξης λατρείας, που θα τους μείνουν αξέχαστοι.
Ας δούμε , ένα ένα τα Δημοτικά Διαμερίσματα:
Έδρα του Δήμου είναι η Ανέζα. Στην έδρα του Δήμου υπάρχει η λιθόκτιστη εκκλησία του Αγίου Νικολάου. Η συγκεκριμένη εκκλησία τιμά τον Άγιο και εορτάζει στις 20 Μαίου. Την παραμονή γίνεται λαμπρή εορτή και μεγάλη λιτανεία παρουσία των τοπικών θρησκευτικών και πολιτικών αρχών.
Στο ΔΔ Καλογερικού υπάρχει η εκκλησία το γενέσιον της Υπεραγίας Θεοτόκου (Εορτάζει στις 08 Σεπτεμβρίου)
Στο Μύτικα υπάρχει η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής (Εορτάζει στις 26 Ιουλίου). Τα τελευταία χρόνια γίνεται λαμπρή εορτή και ιερά πανήγυρις σε συνεργασία με τον πολιτιστικό σύλλογο, όπου συρρέει πλήθος κόσμου.
Στο Απόμερο υπάρχει η εκκλησία της Αγίας Κυριακής.(Εορτάζει στις 07 Ιουλίου)
Στο ΔΔ Ψαθοτοπίου υπάρχει η εκκλησία του Αγίου Βλασίου (Εορτάζει στις 12 Φεβ)
Στο ΔΔ Γαβριάς υπάρχει η εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Εορτάζει στις 15 Αυγούστου)
Στο ΔΔ Ράχης υπάρχει του Αγίου Γεωργίου (Εορτάζει στις 23 Απριλίου)
Στο ΔΔ Πολυδρόσου υπάρχει η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου (Εορτάζει στις 02 Μαίου, ημέρα ανακομιδής των λειψάνων του Μεγ. Αθανασίου). Επίσης υπάρχει το παλιό μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής (Εορτάζει στις 26 Ιουλίου).
Στο ΔΔ Κορωνησίας (το νησί του Αμβρακικού) υπάρχει η βυζαντινή εκκλησία της Παναγίας της Κορωνησίας (Εορτάζει στις 08 Σεπτεμβρίου) και η εκκλησία του Αγίου Ονουφρίου (Εορτάζει στις 12 Ιουνίου)
Στο ΔΔ Βίγλας υπάρχουν οι παρακάτω εκκλησίες:
Α) Του Αγίου Νικολάου του νεομάρτυρος στην είσοδο του χωριού, (Εορτάζει στις 09 Μαίου, λαμπρή εορτή παρουσία των τοπικών θρησκευτικών και πολιτικών αρχών) . Ο Άγιος Νικόλαος έχει κάνει πολλά και μεγάλα θαύματα ως άμισθος Ιατρός. Ο ναός είναι νεόδμητος, διακοσμημένος με τοιχογραφίες κι αγιογραφίες νέας τεχνοτροπίας, δωρεές συλλόγων και προσκυνητών.
Β) Του Αγίου Νικολάου του ναυτικού (Εορτάζει στις 06 Δεκεμβρίου, όπου παρίστανται στην μεγάλη εορτή οι τοπικές αρχές). Ο ναός βρίσκεται σε περίοπτη θέση στην πλαγιά του Μαυροβουνίου, έχοντας στα πόδια της το ΔΔ Βίγλας. Έχει πέτρινη πλακοσκεπή και κηρύχθηκε βυζαντινό μνημείο.
Γ) Το μοναστήρι της Παναγίας της Ροδιάς(Κοιμήσεως της Θεοτόκου). Λαμπρή εορτή με χιλιάδες προσκυνητές από όλη την περιοχή που βρέχει ο Αμβρακικός κόλπος, γίνεται την παραμονή της 15 Αυγούστου και την παραμονή της 23 Αυγούστου, ημέρα της Απόδοσις Κοιμήσεως της Θεοτόκου.
Το μοναστήρι, με τεράστια περιουσία από την εποχή της τουρκοκρατίας, έχει κυρηχθεί Βυζαντινό μνημείο. Έγιναν πολλές και μεγάλες ενέργειες συντήρησης και ανάδειξης του μοναστηριού. Είναι διακοσμημένος ο εσωτερικός χώρος του μοναστηριού με τοιχογραφίες- αγιογραφίες απαράμιλλης ομορφιάς και σπάνιας λαϊκής τεχνοτροπίας. Βρίσκεται στον παράκτιο δρόμο που οδηγεί από τη Βίγλα στο ΔΔ Στρογγυλής, σε απόσταση περίπου 4 χλμ.
Δ) Μετά το μοναστήρι της Παναγίας της Ροδιάς, σε μια εξίσου εξαιρετική- περίοπτη θέση , βρίσκεται η σπηλιά του Αγίου Βλασίου. Εκεί μόνασε ο Άγιος Βλάσιος της Σεβαστείας. Είναι σπηλιά απαράμιλλης ομορφιάς. Πρόσφατα έχει διαμορφωθεί η πρόσβαση και ο προαύλιος χώρος. (Εορτάζει στις 12 Φεβρουαρίου)
Ε) Επίσης στη Βίγλα αναφέρονται οι τοποθεσίες Παλιοκλήσια (στο δρόμο προς τον οικισμό Παλαιοσκαμνιά) και Αι-Γιώργης (δίπλα στη λιμνοθάλασσα Αι-Γιωργιού) όπου υπάρχουν σωροί από πέτρες.
Στο ΔΔ Στρογγυλής υπάρχει η παλιά λιθόκτιστη εκκλησία της μεγαλομάρτυρος Αγίας Αικατερίνης ,χτισμένη στον ομώνυμο λόφο-παρατηρητήριο. (Εορτάζει στις 25 Νοεμβρίου). Επίσης η νεόδμητη εκκλησία της μεγαλομάρτυρος Αγίας Μαρίνας (Εορτάζει στις 17 Ιουλίου). Στο άκρη της λιμνοθάλασσας Ροδιάς, προς την λιμνοθάλασσα Κωνστάντιο υπάρχει η νεόδμητη μικρή κι αξιοπρόσεκτη εκκλησία της Αγίας Άννας. Η πρόσβαση γίνεται μόνο με καΐκι, μέσα σε θαυμάσια διαδρομή.

Στα πλαίσια των εορτών των Αγίων, οργανώνονται στα χωριά παραδοσιακά πανηγύρια, στα οποία συρρέουν πλήθη πολιτών για λήψη επαφής με τις ρίζες, με τα ήθη κι έθιμα του τόπου, και για διασκέδαση.
Ας δούμε το παραδοσιακό πανηγύρι στο χωριό. Ας αναπολήσουμε τα παλιά.

Ευστρατίου N. Kλέαρχος
προσωπικο αρχειο

ΠΑΝΑΜΒΡΑΚΙΚΟ ΘΑΛΑΣΣΙΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ

Ομοσπονδία Αλιευτικών Συλλόγων Ηπείρου
471 00 Ανέζα – Δήμος Αμβρακικού
Τηλ./Φαξ 2681042271

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΓΙΑ ΠΑΝΑΜΒΡΑΚΙΚΟ ΘΑΛΑΣΣΙΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ
ΠΡΕΒΕΖΑ – ΣΑΒΒΑΤΟ 4 ΙΟΥΛΙΟΥ 2009 ΩΡΑ 9.00 ΠΜ

Ο Αμβρακικός ήταν ανέκαθεν η ανεξάντλητη πηγή πλούτου και ο μοχλός οικονομικής ανάπτυξης της περιοχής. Σήμερα ως λεκάνη απορροής της ευρύτερης περιοχής και λόγω αύξησης των δραστηριοτήτων δέχεται πολλά οργανικά φορτία με αποτέλεσμα τη δημιουργία των ανοξικών μαζών. Οι μάζες αυτές απλώνονται σε όλο τον Κόλπο και η έλλειψη οξυγόνου αρχίζει ήδη από τα 10 μέτρα βάθος.
Εξ αιτίας αυτού του φαινομένου οι ιχθυοπληθυσμοί και ιδιαίτερα η γαρίδα που κρατά ακόμη πολύ κόσμο στη θάλασσα και προσφέρει πολλές θέσεις εργασίας, να κυκλοφορούν στα ρηχά και να υπεραλιεύονται με αποτέλεσμα σήμερα να έχουν εξαντληθεί τα αποθέματα και να κινδυνεύουμε να βγούμε όλοι οι ψαράδες του Αμβρακικού στην ΑΝΕΡΓΙΑ.
Η πολιτεία παρότι γνωρίζει το πρόβλημα δεν έχει κάνει καμία ενέργεια για την απορρύπανση και ανανέωση των νερών του Κόλπου, ως επίσης για την απομάκρυνση των ιχθυοκαλλιεργειών καθώς μερικοί επιθυμούν να μετεγκατασταθούν εκτός Αμβρακικού από το φόβο νέων μαζικών θανάτων.
Στα πλαίσια αυτά η Ομοσπονδία μας προσπαθώντας να αφυπνίσει την Πολιτεία να πάρει μέτρα τώρα ΚΑΛΕΙ όλους τους κατοίκους πέριξ του Αμβρακικού να διαδηλώσουν μαζί μας το ΣΑΒΒΑΤΟ 4 ΙΟΥΛΙΟΥ 2009 ΩΡΑ 9.00 ΠΜ στην παραλία Πρέβεζας, μπροστά από το Εργατικό Κέντρο.
Οι Ψαράδες θα προσέλθουμε στη παραλία με τα σκάφη μας, για να αποκλείσουμε στη συνέχεια το στενό του Ακτίου – Πρέβεζας.
Καλούμε όλα τα κόμματα, όλον τον κόσμο, καταστηματάρχες, οργανώσεις, Φορείς να συμπαρασταθούν στον αγώνα μας, γιατί ο Αμβρακικός δεν αφορά μόνο τους ψαράδες, αλλά όλους τους κατοίκους της περιοχής, μιάς περιοχής που βρίσκεται στα πρόθυρα οικονομικού μαρασμού.


Ο Πρόεδρος Ο Γραμματέας
Παύλος Χαραλάμπους Μενέλαος τσώλης

ΞΑΝΑ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ 2009 ΟΙ ΣΠΗΛΑΙΟΛΟΓΟΙ ΣΤΑ ΣΠΗΛΑΙΑ ΤΗΣ ΒΙΓΛΑΣ

ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, ΕΝΗΜΕΡΩΝΟΥΜΕ ΟΤΙ ΠΕΝΤΑΜΕΛΗΣ ΟΜΑΔΑ ΣΠΗΛΑΙΟΛΟΓΩΝ ΘΑ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙ ΤΑ ΣΠΗΛΑΙΑ ΤΗΣ ΒΙΓΛΑΣ, ΚΑΤΑ ΤΟ ΜΗΝΑ ΑΥΓΟΥΣΤΟ.
ΕΚΤΙΜΟΥΜΕ ΟΤΙ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΑ.

40 ΑΓΡΟΤΕΣ ΑΠΑΙΤΟΥΝ ΛΥΣΕΙΣ

Για εμάς, είναι μύθος ο ισχυρισμός, ότι δεν υπάρχουν κονδύλια. Τα πάντα μπορούν να γίνουν, με εντάξεις σε προγράμματα που ΄΄τρέχουν΄΄ ή με ορθό προγραμματισμό.


40 ΑΓΡΟΤΕΣ ΤΟΥ ΔΔ ΒΙΓΛΑΣ
Ζητούν απαντήσεις –απαιτούν λύσεις.

Είναι λυπηρό το γεγονός, να έχουν δοθεί με παραχωρητήρια εκτάσεις, (από 5 έως 15 στρέμματα ) σε 40 αγρότες δικαιούχους, κι αυτές οι εκτάσεις να παραμένουν ακαλλιέργητες κι ανεκμετάλλευτες.
Ποιοι ευθύνονται; (υπηρεσίες ή υπάλληλοι;)
Οι αγροτικοί δρόμοι, για τα παραχωρηθέντα αγροτεμάχια, έμειναν μόνο στα τοπογραφικά διαγράμματα.
Τα αρδευτικά κανάλια ανύπαρκτα (ουδέποτε σχεδιάστηκαν)
Τα στραγγιστικά κανάλια ανύπαρκτα (ουδέποτε ενδιαφέρθηκε κάποιος)
Πως θα μπορέσουν οι δικαιούχοι να κάνουν τις εκτάσεις αποδοτικές; Χωρίς νερό, χωρίς στράγγιση. Πως θα γίνουν, έστω βοσκότοποι;
Ο οργανισμός εγγείων βελτιώσεων (τοπικό παράρτημα), δήλωσε αδυναμία κι αναρμοδιότητα. Κούφια λόγια.
Ο κάθε δικαιούχος πέρα από την περίφραξη, τι πρέπει να κάνει; Να κάνει ο ίδιος τα έργα; Ποιός ο σκοπός των δοθέντων αγροτεμαχίων; Γιατί δόθηκαν, αφού δεν μπορούν οι δικαιούχοι να τα αξιοποιήσουν;
Επίσης η οριοθέτηση των εκτάσεων της πρώην κοινότητος Βίγλας ,(νυν ΔΔ Βίγλας ΑΜΒΡΑΚΙΚΟΥ), του δημοσίου και της Ιεράς μονής Προφήτου Ηλία βρίσκεται σε τέλμα.
Ποιος θα δώσει απαντήσεις;
Ποιος θα δώσει λύσεις:
Η κατάσταση είναι τραγική κι απογοητευτική.

Η ουσία είναι ότι τα προβλήματα αυτά (αλλά κι άλλα) είναι υπαρκτά , και αυτά πλέον θα καθοδηγήσουν τις εξελίξεις.
Όποιος σταθεί αρωγός κι επιλύσει αυτά, θα βγει κερδισμένος.

Ευχαριστούμε για την φιλοξενία.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΣΠΗΛΑΙΑ ΤΗΣ ΒΙΓΛΑΣ

Στέλνω ένα μικρό δείγμα από τις φωτογραφίες που έβγαλαν οι σπηλαιολόγοι στα σπήλαια της Βίγλας.
Μέχρι στιγμής, έχουν δει 3 αίθουσες με σταλαγμίτες και σταλακτίτες.
Εκτιμούν πως υπάρχουν κι άλλες αίθουσες (διότι είδαν περάσματα μεγάλων νυχτερίδων) και πιθανολογούν την ύπαρξη σπηλαιολίμνης.
Επίσης βρήκαν απολιθωμένα όστρακα και ζωύφια. Τις πέτρες τις πήραν μαζί τους.
Για να προχωρήσουν στην παραπέρα εξερεύνηση, θα έρθουν ξανά, με μεγαλύτερη ομάδα και εξοπλισμό , για διάνοιξη περασμάτων, ώστε να βρεθούν στους χώρους που πήγαιναν οι νυχτερίδες.

διευθυνσεις σχετικές www.speleo.gr www.elliniko-panorama.gr www.fhs.gr www.ese.gr

ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΑΙ-ΒΛΑΣΣΗ

ΣΠΗΛΙΆ ΤΟΥ ΑΙ-ΒΛΑΣΣΗ
Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες πρόσβασης στην σπηλιά του Αι-Βλάσση, τη σπηλιά όπου, μόνασε κι είχε μετατρέψει σε ναό ο Άγιος Βλάσιος της Σεβαστείας.
Η πρόσβαση από τον παραλιακό δρόμο Βίγλας-Στρογγυλής, είναι πλέον εύκολη με το πλακόστρωτο μονοπάτι που έγινε και την μεγάλη πλακόστρωτη πλατεία που δημιουργήθηκε στην είσοδο της σπηλιάς.
Επίσης για τους επισκέπτες δημιουργήθηκε καλαίσθητο πέτρινο κιόσκι και πέτρινη περίβολος της πλατείας για να είναι ασφαλής η παρατήρηση από ψηλά της λιμνοθάλασσας Ροδιάς με τα σπάνια είδη πουλιών και οι απέναντι ακτές της Πρέβεζας.
Στην σπηλιά μπορούν άνετα να φθάσουν οι προσκυνητές και οι λάτρεις του θρησκευτικού - εκκλησιαστικού τουρισμού αφού το μονοπάτι αρχίζει από την άκρη του δρόμου και καταλήγει μετά από 230 μ. στην σπηλιά.
Μπορούν ακόμη, όσοι δεν επιλέξουν το αυτοκίνητο για να φθάσουν στην αρχή του μονοπατιού (από τη Βίγλα 10 λεπτά διαδρομή) κι αφού επισκεφθούν το μοναστήρι της Παναγίας της Ροδιάς (είναι περίπου ένα χλμ.πιο πριν),
να επιλέξουν το ποδήλατο ή την διαδρομή με τα πόδια, δίπλα στις λιμνοθάλασσες (Αι-Γιωργιού και Ροδιάς), παρατηρώντας τα πουλιά και την άγρια χλωρίδα - πανίδα της περιοχής.

ΒΙΓΛΑ: ΜΙΑ ΓΩΝΙΑ ΣΤΟΝ ΑΜΒΡΑΚΙΚΟ (ΔΙΗΓΗΣΗ)

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ ΒΙΓΛΑΣ
ΔΗΜΟΣ ΑΜΒΡΑΚΙΚΟΥ
ΝΟΜΟΣ ΑΡΤΑΣ

ΜΙΑ ΓΩΝΙΑ ΣΤΟΝ ΑΜΒΡΑΚΙΚΟ

Περιπλανώμενος ανα την Ελλάδα καταλήγω στο νομό Άρτας. Στο νομό με τους πανέμορφους πορτοκαλεώνες. Οι μυρωδιές από τα ανθισμένα δένδρα έρχονται και μου δημιουργούν μια ευχάριστη απόλαυση στα ρουθούνια μου. Η όσφρησή μου ανακαλύπτει πρωτόγνωρες μυρωδιές. Ήταν βέβαια μαθημένη από τις μυρωδιές της πόλης.
Κατηφορίζοντας τον περιφερειακό δρόμο της πόλης της Άρτας περνάω από το γεφύρι της Άρτας. Το σήμα κατατεθέν της πόλης. Δεν σταματάω όμως εκεί. Θέλω να πάω στον Αμβρακικό κόλπο κι ειδικότερα στη Βίγλα Άρτας.
Προκειται για ένα χωριό που συνδυάζει τις παραδόσεις των ντόπιων Ηπειρωτών με τις παραδόσεις των Ποντίων. Είναι το μοναδικό χωριό στην Άρτα που έχει κατοίκους φερμένους από άλλες αξέχαστες πατρίδες. Ζυμώθηκαν όμως στα χώματα της Ηπειρώτικης αυτής γωνιάς και δημιούργησαν. Πορεύτηκαν οι άνθρωποι πλαι –πλάι με τις δικές τους παραδόσεις ,ήθη και έθιμα και σήμερα είναι υπερήφανες και οι δύο ομάδες. Στη Βίγλα έκανε τα πρώτα βήματά του ο Αντώνης Νικοπολίδης . Στην τοπική Αθλητική ΚΙΤΡΙΝΌΜΑΥΡΗ Ένωση ανδρώθηκε αθλητικά.
Περνάω από το αντλιοστάσιο της Βίγλας, που κρατάει απλημύριστο το χώρο του παλιού βάλτου . Έργο αποξήρανσης την δεκαετία το ΄50 από Ομάδα Ολλανδών.
Προχωράω και συναντάω στην είσοδο του χωριού το Δημοτικό σχολείο με το νηπιαγωγείο στα δεξιά και την νέα Εκκλησία και τον παιδικό σταθμό στα αριστερά. Στο ίδιο πετρόκτιστο κτίριο στεγάζονται επίσης το αγροτικό ιατρείο, ο Ποντιακός Σύλλογος και ο γυναικείος συνεταιρισμός υφαντών και παραδοσιακών στολών. Μια κίνηση ιδιαίτερα επωφελής και δημιουργική. Μια κίνηση που κρατά ζωντανές τις ρίζες και τις παραδόσεις.
Συνεχίζοντας στρίβω δεξιά. Ατενίζω το Μαυροβούνιο ,που ορθώνεται αγέρωχο μπροστά στα μάτια μου. Εκεί ψηλά βλέπω το όμορφο πέτρινο παλιό σχολιό. Σήμερα στεγάζει τον Μορφωτικό σύλλογο Βίγλας.
Και οι δύο σύλλογοι απαριθμούν πλήθος εκδηλώσεων, από ότι με πληροφορούν.
Πιο ψηλά προβάλλει ο παλιός ναός , Ρυθμού Βασιλικής, με πέτρινες πλάκες αντί για κεραμίδια και χαρακτηρισμένη ως Βυζαντινό μνημείο. Από κει ψηλά παρατηρώ όλο τον κάμπο της Άρτας και σχεδόν όλο τον Αμβρακικό κόλπο. Εξ΄ου και η ονομασία Βίγλα=παρατηρητήριο.
Θέλω να πάω στον Αι-Γιώργη. Σε μια στενή λωρίδα ξηράς με το μικρό εικονοστάσι και το ξύλινο παρατηρητήριο. Φτάνω κι ανεβαίνω επάνω. Πλήθος πουλιών με περιτριγυρίζουν: αγριόπαπιες, νερόκοτες, αργυροπελεκάνοι, τσικνιάδες, γλάροι, κορμοράνοι και τόσα άλλα. Πιο μακριά και στην πλαγιά του Μαυροβουνίου (υψ. 329μ.) με τη βοήθεια των διοπτρών παρατηρώ αιτούς και γεράκια.
Τα μάτια δεν χορταίνουν στην εναλλαγή των χρωμάτων, των πολλών πουλιών και του παιχνιδίσματος των αχτίδων στα νερά των λιμνοθαλασσών.
Φεύγω από εκεί και παίρνω το δρόμο πλάι στο βουνό για τα ο Μοναστήρι της Παναγίας Ροδιάς. Από τα αριστερά μου έχω τη λιμνοθάλασσα Αι-Γιωργιού κι από τα δεξιά μου το Μαυροβούνιο. Μετά από τρία χιλιόμετρα συναντώ το λιμανάκι ΄΄Μιλιχιές΄΄ , με αγκυροβολημένα σε αυτό τα πριάρια. Μια πολύχρωμη πανδαισία. Διασχίζω το δρόμο διαμέσου των λιμνοθαλασσών Αι-Γιωργιού και Ροδιάς. Στα 500 μέτρα συναντώ την ψαροκαλύβα με το ιβάρι και το δεύτερο παρατηρητήριο. Μια άλλη άγνωστη πτυχή , μιας άγνωστης ζωής εκτυλίγεται στα μάτια μου. Εκτός των πουλιών , τα μάτια μου θαυμάζουν τα ψάρια στο ιβάρι. Πιο πέρα οι κέφαλοι παίζουν με το νερό. Πετάγονται κάνοντας παφλασμούς στο νερό. Τα ελευθέρας βοσκής αγελάδια βουτάνε στις άκρες της λιμνοθάλασσας για τροφή και για να πιούν νερό στις υποθαλάσσιες πηγές.
Η διαδρομή μου συνεχίζεται. Σε 10 λεπτά φτάνω στο μοναστήρι. Ησυχαστήριο με όλη τη σημασία της λέξης. Ναός του 8ου αι., βυζαντινός, σταυροειδής με τρούλο με νεώτερη επέκταση του νάρθηκα .Χαρακτηρισμένος ως Βυζαντινό μνημείο. Αγιογραφημένο όλο το εσωτερικό του μοναστηριού με τοιχογραφίες σπάνιας ομορφιάς. Οι εινόνες εξαιρετικές και το τέμπλο πολύ παλιό, ξυλόγλυπτο, λαικής τεχνοτροπίας.
Ξεδιψώ από το νερό του πηγαδιού και παρατηρώ την ομορφιά της φύσης. Αγριελιές, πουρνάρια, κυπαρίσσια, ακακίες, αγραπιδιές, σκίνα και σπάρτα. Ακόμα πολλών λογιών αγριολουλουδιών. Και οι πελώριοι βράχοι πίσω από το μοναστήρι να ορθώνονται επιβλητικοί ,συνάμα προφυλακτικοί, λές και φοβούνται μην πάθει κάτι από κακόβουλο χέρι.
Δεν σταματώ εδώ. Ένα χιλιόμετρο πιο κάτω βρίσκω τη σπηλιά του Αη-Βλάσση. Από το δρόμο εκσπάται ένα μονοπάτι λιθόστρωτο. Ανηφορικό για 200 μέτρα , καταλήγει στην πέτρινη περίβολο με τις περίτεχνες πλάκες. Η θέα από ψηλά με αποζημιώνει . Είναι έξοχη και καταπληκτική. Είναι μοναδική.
Μπαίνω στην σπηλιά. Πολλές χαραγμένες ημερομηνίες από τα παλιά. Εδώ σ΄ αυτή τη σπηλιά μόνασε ο Αη- Βλάσσης της Σεβαστείας. Την είχε φτιάξει την σπηλιά κανονική εκκλησία, από ότι μαρτυρούν τα απομεινάρια στα πλάγια, το λιθόκτιστο χώρισμα του ιερού και ο λαξεμένος τρούλος στην οροφή. Επίσης κάποιες αχνές τοιχογραφίες ακόμη διασώζονται σε πείσμα του ξεθωριάρη χρόνου.
Πλήθος σκέψεων γεμίζουν το μυαλό μου . Προβληματίζομαι.
Παίρνω το δρόμο της επιστροφής. Είχε πάει απόγευμα. Λίγο πριν την είσοδο του χωριού γυρίζω το βλέμμα πίσω. Ένα μοναδικό ηλιοβασίλεμα βρίσκεται σε εξέλιξη. Μένω με το στόμα ανοιχτό, αποσβολωμένος. Όση ώρα διήρκησε έμεινα να το παρατηρώ.
Και μόνο γι΄αυτό αξιζει ο Αμβρακικός. Γι΄αυτή τη μικρή γωνιά αλλά με τα τόσα πολλά.
Αφιερωμένο σε οικολόγους, ανθρώπους που αγαπούν τη φύση και οι οποίοι επιζητούν να την αφήσουν ως παρακαταθήκη στους νεώτερους.




ΚΛΕΑΡΧΟΣ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΥ
6936932781

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ ΒΙΓΛΑΣ
ΔΗΜΟΣ ΑΜΒΡΑΚΙΚΟΥ
ΝΟΜΟΣ ΑΡΤΑΣ
ΜΙΑ ΓΩΝΙΑ ΣΤΟΝ ΑΜΒΡΑΚΙΚΟ
Περιπλανώμενος ανα την Ελλάδα καταλήγω στο νομό Άρτας. Στο νομό με τους πανέμορφους πορτοκαλεώνες. Οι μυρωδιές από τα ανθισμένα δένδρα έρχονται και μου δημιουργούν μια ευχάριστη απόλαυση στα ρουθούνια μου. Η όσφρησή μου ανακαλύπτει πρωτόγνωρες μυρωδιές. Ήταν βέβαια μαθημένη από τις μυρωδιές της πόλης.
Κατηφορίζοντας τον περιφερειακό δρόμο της πόλης της Άρτας περνάω από το γεφύρι της Άρτας. Το σήμα κατατεθέν της πόλης. Δεν σταματάω όμως εκεί. Θέλω να πάω στον Αμβρακικό κόλπο κι ειδικότερα στη Βίγλα Άρτας.
Προκειται για ένα χωριό που συνδυάζει τις παραδόσεις των ντόπιων Ηπειρωτών με τις παραδόσεις των Ποντίων. Είναι το μοναδικό χωριό στην Άρτα που έχει κατοίκους φερμένους από άλλες αξέχαστες πατρίδες. Ζυμώθηκαν όμως στα χώματα της Ηπειρώτικης αυτής γωνιάς και δημιούργησαν. Πορεύτηκαν οι άνθρωποι πλαι –πλάι με τις δικές τους παραδόσεις ,ήθη και έθιμα και σήμερα είναι υπερήφανες και οι δύο ομάδες. Στη Βίγλα έκανε τα πρώτα βήματά του ο Αντώνης Νικοπολίδης . Στην τοπική Αθλητική ΚΙΤΡΙΝΌΜΑΥΡΗ Ένωση ανδρώθηκε αθλητικά.
Περνάω από το αντλιοστάσιο της Βίγλας, που κρατάει απλημύριστο το χώρο του παλιού βάλτου . Έργο αποξήρανσης την δεκαετία το ΄50 από Ομάδα Ολλανδών.
Προχωράω και συναντάω στην είσοδο του χωριού το Δημοτικό σχολείο με το νηπιαγωγείο στα δεξιά και την νέα Εκκλησία και τον παιδικό σταθμό στα αριστερά. Στο ίδιο πετρόκτιστο κτίριο στεγάζονται επίσης το αγροτικό ιατρείο, ο Ποντιακός Σύλλογος και ο γυναικείος συνεταιρισμός υφαντών και παραδοσιακών στολών. Μια κίνηση ιδιαίτερα επωφελής και δημιουργική. Μια κίνηση που κρατά ζωντανές τις ρίζες και τις παραδόσεις.
Συνεχίζοντας στρίβω δεξιά. Ατενίζω το Μαυροβούνιο ,που ορθώνεται αγέρωχο μπροστά στα μάτια μου. Εκεί ψηλά βλέπω το όμορφο πέτρινο παλιό σχολιό. Σήμερα στεγάζει τον Μορφωτικό σύλλογο Βίγλας.
Και οι δύο σύλλογοι απαριθμούν πλήθος εκδηλώσεων, από ότι με πληροφορούν.
Πιο ψηλά προβάλλει ο παλιός ναός , Ρυθμού Βασιλικής, με πέτρινες πλάκες αντί για κεραμίδια και χαρακτηρισμένη ως Βυζαντινό μνημείο. Από κει ψηλά παρατηρώ όλο τον κάμπο της Άρτας και σχεδόν όλο τον Αμβρακικό κόλπο. Εξ΄ου και η ονομασία Βίγλα=παρατηρητήριο.
Θέλω να πάω στον Αι-Γιώργη. Σε μια στενή λωρίδα ξηράς με το μικρό εικονοστάσι και το ξύλινο παρατηρητήριο. Φτάνω κι ανεβαίνω επάνω. Πλήθος πουλιών με περιτριγυρίζουν: αγριόπαπιες, νερόκοτες, αργυροπελεκάνοι, τσικνιάδες, γλάροι, κορμοράνοι και τόσα άλλα. Πιο μακριά και στην πλαγιά του Μαυροβουνίου (υψ. 329μ.) με τη βοήθεια των διοπτρών παρατηρώ αιτούς και γεράκια.
Τα μάτια δεν χορταίνουν στην εναλλαγή των χρωμάτων, των πολλών πουλιών και του παιχνιδίσματος των αχτίδων στα νερά των λιμνοθαλασσών.
Φεύγω από εκεί και παίρνω το δρόμο πλάι στο βουνό για τα ο Μοναστήρι της Παναγίας Ροδιάς. Από τα αριστερά μου έχω τη λιμνοθάλασσα Αι-Γιωργιού κι από τα δεξιά μου το Μαυροβούνιο. Μετά από τρία χιλιόμετρα συναντώ το λιμανάκι ΄΄Μιλιχιές΄΄ , με αγκυροβολημένα σε αυτό τα πριάρια. Μια πολύχρωμη πανδαισία. Διασχίζω το δρόμο διαμέσου των λιμνοθαλασσών Αι-Γιωργιού και Ροδιάς. Στα 500 μέτρα συναντώ την ψαροκαλύβα με το ιβάρι και το δεύτερο παρατηρητήριο. Μια άλλη άγνωστη πτυχή , μιας άγνωστης ζωής εκτυλίγεται στα μάτια μου. Εκτός των πουλιών , τα μάτια μου θαυμάζουν τα ψάρια στο ιβάρι. Πιο πέρα οι κέφαλοι παίζουν με το νερό. Πετάγονται κάνοντας παφλασμούς στο νερό. Τα ελευθέρας βοσκής αγελάδια βουτάνε στις άκρες της λιμνοθάλασσας για τροφή και για να πιούν νερό στις υποθαλάσσιες πηγές.
Η διαδρομή μου συνεχίζεται. Σε 10 λεπτά φτάνω στο μοναστήρι. Ησυχαστήριο με όλη τη σημασία της λέξης. Ναός του 8ου αι., βυζαντινός, σταυροειδής με τρούλο με νεώτερη επέκταση του νάρθηκα .Χαρακτηρισμένος ως Βυζαντινό μνημείο. Αγιογραφημένο όλο το εσωτερικό του μοναστηριού με τοιχογραφίες σπάνιας ομορφιάς. Οι εινόνες εξαιρετικές και το τέμπλο πολύ παλιό, ξυλόγλυπτο, λαικής τεχνοτροπίας.
Ξεδιψώ από το νερό του πηγαδιού και παρατηρώ την ομορφιά της φύσης. Αγριελιές, πουρνάρια, κυπαρίσσια, ακακίες, αγραπιδιές, σκίνα και σπάρτα. Ακόμα πολλών λογιών αγριολουλουδιών. Και οι πελώριοι βράχοι πίσω από το μοναστήρι να ορθώνονται επιβλητικοί ,συνάμα προφυλακτικοί, λές και φοβούνται μην πάθει κάτι από κακόβουλο χέρι.
Δεν σταματώ εδώ. Ένα χιλιόμετρο πιο κάτω βρίσκω τη σπηλιά του Αη-Βλάσση. Από το δρόμο εκσπάται ένα μονοπάτι λιθόστρωτο. Ανηφορικό για 200 μέτρα , καταλήγει στην πέτρινη περίβολο με τις περίτεχνες πλάκες. Η θέα από ψηλά με αποζημιώνει . Είναι έξοχη και καταπληκτική. Είναι μοναδική.
Μπαίνω στην σπηλιά. Πολλές χαραγμένες ημερομηνίες από τα παλιά. Εδώ σ΄ αυτή τη σπηλιά μόνασε ο Αη- Βλάσσης της Σεβαστείας. Την είχε φτιάξει την σπηλιά κανονική εκκλησία, από ότι μαρτυρούν τα απομεινάρια στα πλάγια, το λιθόκτιστο χώρισμα του ιερού και ο λαξεμένος τρούλος στην οροφή. Επίσης κάποιες αχνές τοιχογραφίες ακόμη διασώζονται σε πείσμα του ξεθωριάρη χρόνου.
Πλήθος σκέψεων γεμίζουν το μυαλό μου . Προβληματίζομαι.
Παίρνω το δρόμο της επιστροφής. Είχε πάει απόγευμα. Λίγο πριν την είσοδο του χωριού γυρίζω το βλέμμα πίσω. Ένα μοναδικό ηλιοβασίλεμα βρίσκεται σε εξέλιξη. Μένω με το στόμα ανοιχτό, αποσβολωμένος. Όση ώρα διήρκησε έμεινα να το παρατηρώ.
Και μόνο γι΄αυτό αξιζει ο Αμβρακικός. Γι΄αυτή τη μικρή γωνιά αλλά με τα τόσα πολλά.
Αφιερωμένο σε οικολόγους, ανθρώπους που αγαπούν τη φύση και οι οποίοι επιζητούν να την αφήσουν ως παρακαταθήκη στους νεώτερους.




ΚΛΕΑΡΧΟΣ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΥ
6936932781